مدتی است هنگام رانندگی در شهر و جاده، این تکیه کلام بر زبانم جاریست که *حق با پراید است*. علت چنین ذهنیتی در من، نحوه رانندگی برخی از رانندگان این وسیله نقلیهی تیز و ارزان و کمجان است. همین امروز که آخرین یکشنبهی مرداد را گذراندیم، دو خاطرهی تلخ از این دوستان در مسیر بین شهری برایم پیش آمد که نمونهایست از بسیارها. برخی از آنها، هیچ رعایت قوانین و احتیاط و جوانب را نمیکنند و برای خود و دی

به قهفرا میرویم. خورهای بسیار خطرناک ناشی از سوء مدیریتِ ناکاردانان بر جان جامعهی علمی افتاده است به نام و به کام سه رشتهی پردرآمد پزشکی که جوانان و میانسالان ما را میبلعد و عمر و سرمایه و استعداد ملی را به باد میدهد. درست سی سال پیش، من هنگام انتخاب رشتهی تحصیلیام سخت در تب و تاب رفتن به رشته پزشکی بودم که با اندکی کمبختی و مسائلی از جنس مگو از آن باز ماندم. حالا بعد از سی سال ببینید